یك راه پایان دادن به قتلهای ناموسی كمپین سیاسی علیه مذهب است

ترجمه متن سخنرانی هما ارجمند در كنفرانس هاتون را از یاد نبریم.

 

این كنفرانس كه به مناسبت ۸ مارس روز جهانی زن در كلن المان تشكیل شده بود با حضور هشت سخنران دیگر در روز چهار شنبه ۸ مارس با موفقیت برگزار شد. سخنرانان دیگر این كنفرانس٬ مینا احدی٬ آیان هرسی علی٬ آذر ماجدی٬ مریم نمازی٬ فاطمه بله رز٬ روزا لوگار٬ كریستا شتوله٬ هاینلور ولیامز بودند. تم اصلی این كنفرانس قتلهای ناموسی  و راههای مقابله با آن بود.

 

به تبریك به همه شما بخاطر روز جهانی زن و با امید به پیروزیهای هر چه بزرگتر در راه رهایی زنان.

بطور قطع همه شما از جنایاتی بنام قتلهای ناموسی در كشورهای اروپایی و امریكای شمالی و گسرش آن خبر دارید و این كنفرانس هم اساسا میخواهد بروی این مسئله پرتو افكند و جهت مقابله با این پدیده شوم و ضد بشری راه حلهایی را ارئه داده  و نیروی اجتماعی وسیعتری را جهت پایان دادن بدان بسیج كند. تا حال از زوایای مختلف به قتلهای ناموسی پرداخته اند٬ ریشه های آن را توضیح داده٬ راه حلهای گوناگونی را در دستور گذاشته اند٬ و تا حدودی در بعضی كشور به پای اقدامات جدی برای نجات كسانی كه با خطر چنین قتلهایی مواجهه اند رفته اند و یا موسساتی را جهت مبارزه با آن اختصاص داده اند و یا قوانین سختتری جهت مجازات كسانی كه بدین كار مبادرت ورزیده اند وضع كرده اند. اما واقعیتها نشان میدهد كه همه اینها كافی نبوده و برگزاری این كنفرانس و استقبال از آن نیز خود گواه آن است كه كماكان باید كارههای جدیی جهت پایان دادن به این بربریت آشكار صورت گیرد.

تا آنجایی كه به كشورهای اسلام زده و یا كشورهای كه فرهنگ عقب مانده در آن به وسیله دولتها و جنبشهای مذهبی تقویت و حراست میشود برمیگردد مجازات زنان به بخاطر عدم تبعیت از رسوم و سنن و اعتقادات مذهبی با عنوان قتلهای ناموسی از خیلی پیشتر متداول بوده و این خشونت حتی به شكل دولتی آن نیز اعمال میشده است. اما آنجایی كه این مسئله به كشورهای اروپایی و امریكای شمالی برمیگردد قتلهای ناموسی پدیده است كه به یك و دو دهه اخیر مربوط بوده و این بلاواسطه به رشد جریانات قومی و مذهبی در این كشورها ربط پیدا میكند.  در كانادا با قتلهای ناموسی در ابعاد وسیع مواجهه نیستیم. در آنجا زنان و دختران خاطی را سرپرستان مرد خانواده به كشور به اصطلاح مادر٬ چون هند٬ پاكستان و اقغانستان  برده و به قتل میرسانند و باز میگردند و یا بدست مزدورانی میسپارند تا حكم مرگ آنان را اجرا كنند. حتما گزارشهای تكان دهنده در این رابطه و یا فیلمهای مسند و بعضا سینمایی كه از چنین جنایاتی پرده برداشته اند را دیده اید.

در اینجا من نمیخواهم بر این تاكید گذارم كه چه رابطه تنگاتنگی بین این خشونت ضد انسانی در قبال زنان با رشد و گسترش جنبشهای مذهبی و فرهنگهای عقب مانده و ضد زن  وجود دارد. اینها را دوستان دیگر توضیح داده اند و یا توضیح خواهند داد. من در اینجا بر یك نكته میخواهم تاكید كنم كه قتلهای ناموسی مجازات زنانی است كه خارج از عرف دینی٬ سنتی و فرهنگی غالب بر جامعه خود عمل میكنند و یا به تعبیری دیگر مجازات كسانی است كه میخواهند روابط شخصی و نوع زندگی خود را خود تعیین كنند. قربانیان آن از زنان و دخترانی تشكیل میشود كه میخواهند آزاد باشند و از زندگی مدرن و انسانی لذت ببرند. این مجازات را میتوان با مجازات زنده سوزاندن زنانی تشبیه كرد كه در قرون وسطی به اتهام جادوگری مستوجب آن میشدند. همانقدر زنده سوزاندن زنان در آن قرون تاریك مورد شماتت و تقبیه امروز ما است به قتل رساندن زنان و دخترانی كه قربانی بربریت خانواده ها و "جامعه" مذهبی میگردند نیز باید مورد تنفر بوده و در قبال آن كاری اساسی انجام داد. قربانیان قتلهای ناموسی به بیانی دیگر سمبل آن مقاومت و مبارزه ای است كه در جامعه هایی كه گروههای قومی و مذهبی دست بالا را دارند. نباید گذاشت این نیروی مقاومت بیش از این پرپر شوند. اگر كسانی هنوز معتقدند كه ستم كشیدن و توسری خوردن و به حساب نیامدن جزئی از فرهنگ زنان در كشورها و جامعه های به اصطلاح مذهبی است كافی است زنانی را كه قربانی بلاواسطه قتلهای ناموسی هستند را چه در سطح اروپا و امریكا و خاورمیانه بشمارند و بدان توجه كنند.

اما راه چاره چیست؟ بطور قطع میتوان دهها راه حل كوچك و بزرگ برای پایان دادن به این بربریت آشكار و جنایت علیه زنان ارائه داد. نمیتوان گفت شاه كلیدی وجود دارد كه با دست یابی به آن میتوان یكباره ریشه این توحش را خشكاند. میتوان بر این تاكید گذاشت كه باید مجازاتهای سنگینی برای كسانی كه دست به چنین عمل جنایتكارانه میزنند تعیین كرد. میتوان بر این تاكید داشت كه باید شرایط را برای انتیگراسیون فراهم كرد تا در گتوهای قومی و فرهنگی زنان و كودكان به سادگی و در سكوت مورد تعدی و توحش قرار نگیرند. میتوان و باید مذهب را همجانبه از آموزش و پرورش و دولت و سیستم قضایی جدا كرد. مدارس مذهبی و حجاب كودكان را ممنوع كرد تا از دست اندازی مذهب بر زندگی دختران جلو گرفت و یا هر نوع آزار و تحقیر كودكان و بخصوص دختران را مورد تعقیب قانونی قرار داد. میتوان میلیونها دلار خرج آموزش جامعه در رابطه با خشونت به زنان و راههای مقابله با آن كرد. میتوان نهادها مخصوص با شلتر و مددكاران اجتماعی و هات لاین ویژه برای جلوگیر از قتلهای ناموسی ایجاد كرد و یا حتی تدابیر امنیتی چون حفاظت از شاهدان جنایی را تجویز كرد. اما در راس اینها یك كمپین سیاسی جهت كنار زدن مذهب و فرهنگهای ضد زن است كه باید اساس قرار گیرد. اگر این را شاه كلید معضل ندانیم حتما یك ركن اساسی جهت به پایان رساند این جنایت قرون وسطی باید دانست.

اما منظور از كمپین سیاسی و فعالیت سیاسی در رابطه با قتلهای ناموسی چیست. برای این كه تصویر روشنی از این كار بدهم لازم میدانم آن را غیر اثباتی توضیح دهم. ببینید شما نمیتوانید صرفا عاملین قتلهای ناموسی را به اشد مجازات برسانید ولی از طرف دیگر به گروههای مذهبی امتیازات عظیم مالی بدهید و این كاری است كه امروز در غرب خیلی متداول شده است. من در اینجا نمونه هایی را شاهد خواهم آورد تا به ابعاد وحشتناك حمایتهایی كه دولتها به گروههای مذهبی چه كاتولیك و چه اسلامی و چه یهودی میكنند پی ببرید. همین هفته پیش دادگاه عالی كانادا ممنوعیتی را كه آموزش و پروش برای حمل خنجر توسط دانش آموزان سیك گذاشته بود را لغو كرد. حزب محافظه كار استان انتاریو همان استانی كه ما در ماه سپتامبر گذشته توانستیم نخست وزیرش را مجبور كنیم تا دادگاههای مذهبی را ممنوع اعلام كند در حال بردن طرحی است كه به گروههای اسلامی نیز فاند لازم برای باز كردن مدارس داده شود. به گروههای اسلامی نیجریه در حال دادن ۶۵ میلیون دلار هستند تا قوانین شریعه را آنچنان پیاده كننده تا بر زنان زیاد ظلم نشود و یا بقولی در شریعه اصلاحات صورت دهند. و یا به پوزشخواهی دولتها از گروههای اسلامی در رابطه با جریان كارتونها توجه كنید. همه دولتهای غربی از كوچك و بزرگ اول از هم كارتونیستها را محكوم كردند. اتحادیه اروپا در حال ارائه یك قطعنامه ای است كه از این پس هر گونه انتقاد به مذهب و اسلام بطور مشخص ممنوع و غیر قانونی گردد. و یا به كمك ۳۵ میلیون دلاری دولت سابق كانادا به گروه اسلامی اسماعیلیه توجه كنید و یا عقب نشینی دولت فرانسه در رابطه با ارائه نوع غذا به كودكان دبستانی نگاه كنید. (دولت فرانسه در ازای خواست گروههای اسلامی گوشت خوك را از غذای مدارس حذف كرد و الان این گروهها خواهان دادن گوشت حلال به كودكان خانواده های اسلامی هستند) میبینید همه جا كرنش آشكار و امتیاز دهی به گروههای مذهبی است. این هر راه حلی را جهت پایان دادن به خشونت به زنان توسط گروههای مذهبی و خانواده های مذهبی را بطور قطع خنثی خواهد كرد. نمیتوان در بوغ و كرنا از حقوق زنان دفاع كرد ولی در عمل اجازه داد مذهب و فرهنگهای ارتجاعی و ضد زن همچنان میدان داری كنند و بر زندگی مردم چنگ بیاندازند. به این اعتبار تاكید من در كنار مبارزه برای تدوین و اجرای قوانین در دفاع از زنان و جهت مقابله با قتلهای ناموسی٬ تامین امكانات و تسهیلات برای زنان مورد خشونت واقع شده و تهدید شده و دیگر اقدامات ضروری٬ كمپین سیاسی برای مذهب زدایی از جامعه است. نباید هیچ دسته و گروه مذهبی از دولت امكانات مالی٬ تبلیغی و اداری بگیرند و از دست اندازی نهادها و دستگاههای مذهبی در امور جامعه و دولت باید جلو گیری كرد. باید آنچه را كه بر سر مذهب در انقلاب فرانسه  آوردند را احیا كرد تا توانست به قتلهای ناموسی نیز پایان داد.